InnoCare Pharma: Kawalan relaps ubat sekelas di bawah jangkaan, mengapa ini mengukuhkan strategi orelabrutinib untuk sklerosis multipel progresif?
Keberkesanan kawalan relaps dalam ujian fasa III remibrutinib berada di bawah ambang pelabur yang dinyatakan Goldman Sachs, tetapi profil keselamatannya baik dan terdapat petunjuk kelewatan progresi ketidakupayaan. Oleh itu, Goldman Sachs lebih menyokong strategi orelabrutinib yang tertumpu pada sklerosis multipel progresif; pembezaan utamanya bergantung pada manfaat melambatkan progresi ketidakupayaan dalam ujian fasa III ubat itu sendiri.
Sumber asal：Goldman Sachs (Asia) L.L.C.Pertama diterbitkan di Unhidea：Tarikh sumber asal：
Inti utama
Goldman Sachs berpendapat bahawa tahap keberkesanan perencat BTK dalam sklerosis multipel berulang sukar menggugat rawatan standard. Peluang orelabrutinib untuk dibezakan lebih bergantung pada keupayaannya melambatkan kemerosotan ketidakupayaan secara signifikan dan konsisten dalam pesakit dengan penyakit progresif.
Ambang apakah yang tidak dicapai oleh keberkesanan remibrutinib?
Dalam ujian fasa III REMODEL-1/2 Novartis bagi sklerosis multipel berulang (RMS), remibrutinib mengurangkan kadar relaps tahunan sebanyak 31%–35% berbanding teriflunomide. Keputusan itu signifikan secara statistik, tetapi di bawah ambang pelabur melebihi 40% yang dinyatakan Goldman Sachs sebelum data diumumkan.
Penanda aras persaingan bagi kawalan relaps juga lebih tinggi: fenebrutinib Roche mengurangkan kadar relaps tahunan sebanyak 51%–59% dalam satu lagi set ujian fasa III; ofatumumab mencatatkan pengurangan kira-kira 50%–58% berbanding ubat pembanding yang sama. Data daripada ujian berbeza ini perlu dibandingkan dengan berhati-hati, tetapi Goldman Sachs menyimpulkan bahawa perencat BTK lebih berkemungkinan menjadi pilihan oral tambahan dan sukar mengubah rawatan standard RMS berdasarkan tahap keberkesanan semasa.
Mengapa kawalan relaps yang terhad masih menyokong strategi penyakit progresif?
Satu lagi petunjuk ialah progresi ketidakupayaan: analisis gabungan remibrutinib menunjukkan pengurangan 29.2% dalam risiko progresi ketidakupayaan yang disahkan berterusan selama 6 bulan, di bawah julat jangkaan 35%–45% sebelum data diumumkan. Namun, Goldman Sachs berpendapat bahawa manfaat ini, bersama penekanan aktiviti penyakit yang agak kuat seperti dilihat pada MRI, menyokong adanya kesan ubat dalam sistem saraf pusat.
Keperluan rawatan bagi sklerosis multipel progresif lebih tertumpu pada memperlahankan pengumpulan ketidakupayaan, bukan sekadar mengurangkan relaps. Maklum balas doktor yang dipetik Goldman Sachs menunjukkan bahawa pesakit ini mempunyai keperluan yang belum dipenuhi yang lebih tinggi, dan perencat BTK yang bertindak melalui sistem saraf pusat serta modulasi mikroglia mungkin mempunyai ruang terapeutik yang lebih besar.
Keselamatan ialah kekuatan data ini: tiada kes Hy’s Law atau isyarat keselamatan hati yang bermakna dilaporkan. Namun, pengurangan risiko progresi ketidakupayaan masih di bawah jangkaan terdahulu, dan susulan yang lebih panjang diperlukan untuk menilai ketahanan manfaatnya.
Apakah yang akhirnya menentukan pembezaan orelabrutinib?
Remibrutinib dan orelabrutinib milik InnoCare Pharma kedua-duanya ialah perencat BTK kovalen yang tidak boleh balik; fenebrutinib yang menunjukkan kawalan relaps lebih kuat pula ialah ubat bukan kovalen yang boleh balik. Goldman Sachs melihat data baharu ini sebagai menyokong tumpuan InnoCare Pharma dan Zenas pada sklerosis multipel progresif, sambil mengakui batasan perbandingan antara ujian.
Ujian global fasa III orelabrutinib untuk sklerosis multipel progresif primer (PPMS) dan progresif sekunder (SPMS) kedua-duanya telah bermula. Goldman Sachs berpendapat bahawa pembezaan akhirnya ditentukan oleh tahap manfaat melambatkan progresi ketidakupayaan dan kekukuhan keputusan dalam ujian ubat itu sendiri; data ubat sekelas menyokong arah tersebut, manakala persoalan utama tentang keberkesanan masih perlu dijawab oleh kedua-dua ujian ini.
