Ubat baharu kanser paru-paru BeOne: Kadar respons menurun, tetapi data ketahanan respons dan penembusan ke otak menyokong pembangunan lanjut

Mengapa JPMorgan masih yakin walaupun kadar respons menurun?

Perencat PRMT5 BeOne, BGB-58067, mencatat kadar respons objektif 25.3% dalam kalangan 75 pesakit kanser paru-paru bukan sel kecil dengan penghapusan MTAP, lebih rendah daripada 31.7% bagi 41 pesakit yang boleh dinilai dalam abstrak terdahulu. Susulan median kali ini ialah 7.1 bulan; pesakit sebelum ini menerima median 3 baris rawatan pada peringkat lanjut atau metastatik, dan 66% pernah menerima imunoterapi.
Bukti baharu yang utama ialah tempoh keberkesanan: kadar respons berkekalan pada 6 bulan ialah 74.5%, iaitu anggaran bahagian pesakit yang telah menunjukkan respons dan masih mengekalkannya pada 6 bulan; median kelangsungan hidup tanpa progresi ialah 7.7 bulan. Oleh itu, JPMorgan berpendapat bahawa walaupun kadar respons menurun, data ketahanan masih menyokong pembangunan lanjut.

Keberkesanan berbeza dengan ketara antara kumpulan: kadar respons objektif bagi pesakit EGFR jenis liar ialah 38.5% (39 orang), berbanding 11.4% bagi pesakit dengan mutasi EGFR; median kelangsungan hidup tanpa progresi dalam subkumpulan jenis liar ialah 8.1 bulan. Kadar respons keseluruhan 25.3% menyembunyikan perbezaan antara kedua-dua kumpulan.
Sebagai rujukan, ubat sejenis BMS, navlimetostat, mencatat kadar respons 34% (12/35) yang didedahkan di ASCO pada 2026, dengan susulan median 15.9 bulan dan median 2 baris rawatan terdahulu; pada susulan terdahulu selama 11.7 bulan, kadarnya ialah 29%. Tempoh susulan dan sejarah rawatan pesakit berbeza antara kedua-dua ujian. Berdasarkan itu, JPMorgan menganggap BGB-58067 sudah berdaya saing pada titik potong data yang lebih awal, sambil menekankan bahawa perbandingan antara ujian perlu dibuat dengan berhati-hati.
Kumpulan dengan mutasi EGFR juga menghadapi tekanan persaingan: kadar respons navlimetostat yang didedahkan sebelum ini bagi subkumpulan tersebut ialah 57%, tetapi hanya melibatkan 7 pesakit, dengan 4 daripadanya menunjukkan respons. Sampel kecil mengehadkan kestabilan perbandingan.

Dalam kalangan pesakit metastasis otak yang boleh dinilai bagi keberkesanan intrakranial, 4 daripada 13 orang menunjukkan respons intrakranial mengikut kriteria RECIST yang diubah suai, dengan kadar respons 31%. Ini mengaitkan ciri penembusan ubat ke otak dengan keberkesanannya terhadap lesi otak, suatu petunjuk pembezaan yang dihargai JPMorgan; bukti langsung ini masih datang daripada subkumpulan 13 pesakit.

Dalam julat dos pengembangan dan pengoptimuman yang disyorkan, iaitu 200–400 miligram sekali sehari, kejadian buruk berkaitan rawatan yang lazim ialah loya 33%, anemia 24%, keletihan 21% dan kurang selera makan 20%. Kejadian buruk gred tiga atau lebih tinggi yang lebih lazim disenaraikan dalam laporan ialah anemia 7%, trombositopenia 5% dan neutropenia 3%.
Dalam kalangan 87 pesakit yang dirawat dalam julat dos ini, 6 orang menghentikan ubat akibat kejadian buruk semasa rawatan, iaitu 7%; kejadian bagi 5 orang berkaitan dengan rawatan. JPMorgan menilai profil keselamatan sebagai boleh diterima dan, dengan mengambil kira data ketahanan serta kelangsungan hidup tanpa progresi daripada kajian satu lengan, menyokong kemajuan kajian utama pada 2027 untuk kanser paru-paru dengan penghapusan MTAP dalam rawatan baris kedua dan seterusnya; syarikat menganggarkan penghapusan MTAP merangkumi 12%–15% kes kanser paru-paru bukan sel kecil.