Bernstein: Gabungan baharu rawatan barisan pertama kanser paru-paru: ADC menunjukkan keberkesanan, antibodi bispesifik menyasarkan penggantian jangka lebih panjang

Data apakah yang membuka pilihan baharu untuk rawatan barisan pertama?

Dalam OptiTROP-Lung-06, ujian rawatan barisan pertama bagi kanser paru-paru bukan sel kecil negatif PD-L1, iaitu TPS di bawah 1%, median kelangsungan hidup tanpa progresi ialah 15 bulan bagi sac-TMT bersama pembrolizumab, berbanding 6 bulan bagi pembrolizumab bersama kemoterapi dalam kumpulan kawalan; nisbah bahaya untuk kelangsungan hidup tanpa progresi ialah 0.49.
Pakar yang ditemu bual Bernstein berpendapat bahawa walaupun ujian hanya dijalankan di China, kumpulan kawalan menerima rejimen standard barisan pertama global, justeru hasilnya mempunyai nilai rujukan antarabangsa. Tahap penerimaan akhir rawatan itu juga bergantung pada manfaat kelangsungan hidup mutlak, tolerabiliti, jenis histologi tumor dan persaingan daripada rejimen lain.
Manfaat kelangsungan hidup keseluruhan ialah ambang utama untuk mengubah amalan klinikal. Rawatan susulan dan tempoh susulan yang lebih panjang mungkin melemahkan atau melambatkan pemisahan lengkung kelangsungan hidup keseluruhan kedua-dua kumpulan, maka kelebihan awal kelangsungan hidup tanpa progresi masih perlu dinilai bersama hasil kelangsungan hidup keseluruhan.

Pakar itu membayangkan gabungan ADC Trop2 dan ubat imunoterapi yang cukup berkesan boleh menggantikan kemoterapi dua ubat berasaskan platinum dan pemetrexed. Platinum mungkin meningkatkan pengecutan awal tumor, tetapi sama ada keberkesanan tambahan cukup untuk mengimbangi toksisiti masih menjadi pertimbangan utama.
Tolerabiliti juga akan mempengaruhi penggunaan komersial. Pakar itu berpendapat sac-TMT mungkin lebih baik daripada Datroway dari segi stomatitis, tetapi populasi dan langkah pencegahan dalam kedua-dua ujian berbeza, maka perbandingan antara ujian mempunyai batasan. Stomatitis boleh menyebabkan rawatan tertangguh atau terganggu, dan pematuhan penggunaan ubat kumur pencegahan juga mempengaruhi penggunaan sebenar.
Bagi ujian yang hanya dijalankan di China, pakar itu lebih yakin terhadap isyarat keberkesanan berbanding kadar kejadian toksisiti yang dilaporkan. Perbezaan tabiat merokok, jenis tumor, ciri genetik dan pelaporan kejadian buruk menjadikan ujian global amat penting untuk penilaian keselamatan dan penggunaan lebih meluas.

Pakar yang ditemu bual berpendapat Datroway masih berpeluang dalam rawatan barisan pertama, tetapi menganggarkan kebarangkalian kejayaan ujian AVANZAR pada sedikit di bawah 50% dan lebih optimistik terhadap subkumpulan positif QCS. Kebimbangan termasuk pelarasan protokol ujian, biomarker yang dipilih kemudian dalam proses pembangunan, serta keputusan Tropion Lung 01 sebelum ini yang lemah atau tidak konsisten.
Keberkesanan dalam pesakit positif QCS mungkin menyokong pasaran pesakit yang lebih kecil, tetapi ujian berpusat mungkin mengehadkan liputan: institusi perubatan besar di AS lebih mudah menjalankan ujian, manakala klinik onkologi komuniti mungkin dibatasi kadar ujian dan masa menunggu keputusan.
Pakar itu juga mengingatkan bahawa kelewatan pembacaan hasil ujian dipacu peristiwa mungkin berpunca daripada kejadian yang lebih lambat dalam kedua-dua kumpulan rawatan dan kawalan, bukan semata-mata mencerminkan keberkesanan yang amat kuat dalam kumpulan rawatan.

Pakar itu optimistik terhadap ivonescimab, antibodi bispesifik PD-1／VEGF. Aplikasi jangka terdekat yang paling meyakinkan ialah kanser paru-paru bukan sel kecil jenis skuamus, dan ujian global Harmoni-3 merupakan penilaian utama. Pakar itu menganggap nisbah bahaya kelangsungan hidup tanpa progresi sekitar 0.65 atau lebih rendah sebagai baik, dan di bawah 0.60 sebagai sangat baik.
Pesakit kanser skuamus lazimnya mempunyai lebih sedikit pilihan rawatan berkesan selepas penyakit mengalami progresi, maka rawatan susulan mungkin kurang mengganggu hasil kelangsungan hidup keseluruhan; kanser bukan skuamus pula merangkumi lebih banyak subkumpulan genetik yang boleh disasarkan, menjadikan rawatan susulan lebih rumit.
Pakar itu berpendapat bahawa dalam tempoh 5 hingga 10 tahun akan datang, gabungan antibodi bispesifik PD-1 dan ADC berpotensi menjadi rejimen barisan pertama bagi sesetengah pesakit serta membolehkan ramai orang mengelakkan kemoterapi berasaskan platinum; tolerabiliti sebenar gabungan itu perlu ditentukan melalui ujian.