Bernstein: Vaksin mRNA melanoma mencatat kemajuan fasa III, peluang komersial awal datang daripada pesakit PD-1 sedia ada

Mengapa keputusan fasa III mendapat perhatian?

Pakar yang ditemu bual oleh Bernstein menyifatkan keputusan fasa III melanoma bagi vaksin mRNA diperibadikan intismeran sebagai kemajuan transformatif: kajian vaksin kanser pada masa lalu sering menunjukkan tindak balas imun tetapi tidak mempunyai manfaat klinikal yang jelas; kali ini, manfaat bermakna secara klinikal ditunjukkan dalam kelangsungan hidup tanpa berulang dan kelangsungan hidup tanpa metastasis jauh.
Pembandingnya ialah pembrolizumab yang sudah digunakan dalam rawatan, bukan pemerhatian semata-mata. Pakar itu amat menitikberatkan kelangsungan hidup tanpa metastasis jauh kerana metastasis jauh secara langsung mengancam kelangsungan hidup pesakit melanoma.
Berdasarkan pengalaman klinikal, pakar itu berpendapat jurang mutlak dalam kelangsungan hidup tanpa metastasis jauh mungkin melebar apabila tempoh susulan bertambah panjang; keputusan akhir kelangsungan hidup keseluruhan masih memerlukan data yang lebih matang.

Peluang paling langsung ialah menambah vaksin bagi pesakit yang telah memilih terapi adjuvan PD-1 pascaoperasi, bukannya meluaskan secara besar-besaran keseluruhan populasi yang menerima rawatan adjuvan. Pakar itu berpendapat rejimen gabungan mungkin meningkatkan keberkesanan, tetapi risiko ketoksikan berkaitan imun masih wujud kerana ia masih mengandungi pembrolizumab.
Kesediaan untuk menggunakan rawatan berbeza mengikut risiko penyakit berulang dan tahap penyakit. Pakar itu menganggarkan kira-kira 50% pesakit tahap IIB/IIC di institusi perubatan akademiknya menerima terapi adjuvan, berbanding kira-kira 30% di institusi perubatan komuniti AS; bagi tahap IIIB dan ke atas, kadarnya melebihi 70%, manakala hanya sebilangan kecil pesakit tahap IIIA menerima rawatan. Ini ialah anggaran berdasarkan amalan peribadi.
Pertimbangan ini amat sukar bagi pesakit berisiko rendah: sesetengah pesakit tahap II boleh sembuh dengan pembedahan sahaja, manakala terapi PD-1 boleh menyebabkan ketoksikan imun yang teruk. Faktor seperti ketebalan tumor, ulserasi dan beban penyakit pada nodus limfa turut mempengaruhi keputusan rawatan.

Pakar itu menjangkakan vaksin akan digunakan terutamanya sebagai pelengkap terapi adjuvan pascaoperasi. Pesakit yang sudah mempunyai tumor atau lesi nodus limfa yang kelihatan ketika mendapatkan rawatan boleh dipertimbangkan untuk imunoterapi neoadjuvan prapembedahan; pesakit yang risikonya hanya diketahui selepas pembedahan dan penentuan tahap nodus limfa sentinel pula merupakan kumpulan utama untuk vaksin pascaoperasi.
Pakar itu menganggarkan kira-kira satu perempat daripada pesakit peringkat awal yang berkaitan merupakan calon rawatan neoadjuvan. Penggunaan vaksin selepas terapi neoadjuvan pada masa hadapan memerlukan penyelesaian terhadap masa pengambilan tisu, kesan imunoterapi terdahulu terhadap neoantigen, dan sama ada kitaran pembuatan dapat disesuaikan dengan jadual rawatan.
Jika vaksin diluluskan, pakar itu berpendapat ia mungkin meningkatkan bahagian pembrolizumab dalam terapi adjuvan PD-1 kerana rejimen gabungannya berasaskan ubat tersebut.

Pembuatan diperibadikan memerlukan tisu patologi diambil, dihantar ke makmal pusat, melalui kawalan kualiti dan kemudian vaksin dihasilkan secara individu untuk pesakit. Pakar itu berpendapat institusi akademik mampu melaksanakannya, tetapi peluasan penggunaan dalam penjagaan rutin juga memerlukan penjejakan tisu yang boleh dipercayai, maklumat status kawalan kualiti dan tempoh pembuatan yang dapat dijangka.
Hospital komuniti mungkin lebih lambat daripada pusat akademik: pakar onkologi komuniti perlu menangani pelbagai jenis kanser dan turut berdepan beban kakitangan, pengebilan dan pentadbiran; pembayaran insurans kesihatan serta penerimaan vaksin oleh pesakit juga akan mempengaruhi penerapannya.
Kanser lain masih memerlukan pengesahan klinikal masing-masing. Melanoma menunjukkan tindak balas yang lebih ketara terhadap imunoterapi, dan pakar itu berpendapat keputusan serta penanda bio berkaitannya tidak boleh digunakan secara langsung untuk meramalkan keberkesanan pada tumor lain; pemilihan neoantigen, reka bentuk formulasi dan kaedah pemberian bagi platform vaksin yang berbeza juga mungkin mempengaruhi keputusan.